มปร.

ก็คงต้องพอและไม่ขอให้ใครต้องเจ็บกว่านี้

มันคงจะดีถ้าหากเป็นฉันก็พร้อมจะไป

อาจจะมีนํ้าตาที่กลั้นเอาไว้แทบไม่ไหว

แม้ว่ามันต้องฝืนก็ไม่เป็นไร

น่าจะรู้ทําไมฉันไม่คิดเลย

ขอโทษที่ฉันไม่รู้มันจะเป็นครั้งสุดท้าย

จากนี้จะไม่ทําให้วุ่นวาย

ให้ฉันเป็นคนทําใจง่ายกว่า

ไม่เป็นไรคนที่มีนํ้าตาใครซักคน

ที่ควรจะไปดีที่สุดก็ควรเป็นฉัน

ไม่เป็นไรขอยืนมองดูเธอที่ไกลๆ

และไม่ว่าวันนี้ถึงเมื่อไหร่

เธอยังเป็นคนสําคัญ

ไม่เป็นไรแม้ว่าความเป็นจริง

ในหัวใจฉันจะทรมานแต่ยินดีจะยอมรับมัน

ไม่เป็นไรฉันคิดถึงความสุขของเธอก่อน

จะไม่ครอบครองไม่เรียกร้องใดๆ

นอกจากขอให้เธอโชคดี

ถ้ามีสักทางที่ไม่ทําให้ใครสักคนต้องเสียใจ

ฉันไม่เห็นมันเลยใครที่รู้ช่วยบอกกับฉันได้ไหม

อาจจะมีนํ้าตาเมื่อถึงเวลาที่ต้องไป

แม้ว่ามันต้องฝืนก็ไม่เป็นไร

น่าจะรู้ทําไมฉันไม่คิดเลย

ขอโทษที่ฉันไม่รู้มันจะเป็นครั้งสุดท้าย

จากนี้จะไม่ทําให้วุ่นวาย

ให้ฉันเป็นคนทําใจง่ายกว่า

ไม่เป็นไรคนที่มีนํ้าตาใครซักคน

ที่ควรจะไปดีที่สุดก็ควรเป็นฉัน

ไม่เป็นไรขอยืนมองดูเธอที่ไกลๆ

และไม่ว่าวันนี้ถึงเมื่อไหร่

เธอยังเป็นคนสําคัญ

ไม่เป็นไรแม้ว่าความเป็นจริง

ในหัวใจฉันจะทรมานแต่ยินดีจะยอมรับมัน

ไม่เป็นไรฉันคิดถึงความสุขของเธอก่อน

จะไม่ครอบครองไม่เรียกร้องใดๆ

นอกจากขอให้เธอโชคดี

ไม่เป็นไรคนที่มีนํ้าตาใครซักคน

ที่ควรจะไปดีที่สุดก็ควรเป็นฉัน

ไม่เป็นไรขอยืนมองดูเธอที่ไกลๆ

และไม่ว่าวันนี้ถึงเมื่อไหร่

เธอยังเป็นคนสําคัญ

ไม่เป็นไรแม้ว่าความเป็นจริง

ในหัวใจฉันจะทรมานแต่ยินดีจะยอมรับมัน

ไม่เป็นไรฉันคิดถึงความสุขของเธอก่อน

จะไม่ครอบครองไม่เรียกร้องใดๆ

นอกจากขอให้เธอโชคดี

นอกจากขอให้เธอโชคดี

นอกจากขอให้เธอโชคดี

ขอให้เธอโชคดี